Psychoterapeuta Gliwice – perfekcjonizm jako źródło napięcia i niezadowolenia z siebie

Perfekcjonizm często bywa postrzegany jako zaleta. Dokładność, odpowiedzialność i wysokie standardy mogą sprzyjać rozwojowi zawodowemu oraz realizowaniu ważnych celów. Trudność pojawia się wtedy, gdy dążenie do jakości zamienia się w przymus osiągania doskonałości. Osoba perfekcjonistyczna może mieć problem z zaakceptowaniem błędów, odpoczynkiem i uznaniem własnych osiągnięć. Nawet dobre rezultaty nie przynoszą jej satysfakcji, ponieważ uwaga pozostaje skoncentrowana na tym, co można było zrobić lepiej.

Z perspektywy psychoterapii psychodynamicznej perfekcjonizm można rozpatrywać jako sposób regulowania poczucia własnej wartości i radzenia sobie z trudnymi emocjami. U niektórych osób wysokie wymagania wobec siebie wiążą się z przekonaniem, że akceptację trzeba zdobywać poprzez osiągnięcia. Inni obawiają się krytyki, odrzucenia lub utraty kontroli. W rezultacie nawet niewielki błąd może wywoływać nieproporcjonalnie silne poczucie winy i wstydu.

Ważną rolę mogą odgrywać doświadczenia z wcześniejszych etapów życia. Dziecko, które otrzymywało uznanie przede wszystkim za wyniki i zachowanie zgodne z oczekiwaniami, może nauczyć się, że jego wartość zależy od spełniania określonych standardów. Nie oznacza to, że rodzice świadomie wywołują perfekcjonizm. Znaczenie ma sposób, w jaki dziecko przeżywa relacje, wymagania i reakcje otoczenia. W dorosłości dawne przekonania mogą przyjmować postać surowego wewnętrznego krytyka.